„Według źródeł radzieckich na polach bitew pod miastem Orzeł zadano Niemcom ogromne straty. Wojska radzieckie zniszczyły całkowicie 8 dywizji piechoty. Wielkie straty poniosło 8 niemieckich dywizji pancernych i 4 zmotoryzowane oraz 16 dywizji piechoty. Liczba zabitych doszła do kilkudziesięciu tysięcy! Nieprzyjaciel stracił 1500 czołgów, dwa razy tyle dział, wiele samolotów i samochodów oraz tysiące jeńców.
W tym dniu oddano w Moskwie pierwszy salut armatni na cześć zwycięskich wojsk.
S — Tajemnica Luku Kurskiego
— Do maszyn! — zakomenderował kapitan Bachmatów, i dyżurujący młodszy lejtnant Sumów zafurkotał chorągiewkami jak na normalnym czołgowisku.
— No, wsiadaj naprzód ty! — powtórzył Jurij rozkaz zwracając się do lejtnanta Pawłowa. Dowódca czołgu wspiął się sprężystym ruchem sportowca na wieżę i zatrzymał w połowie włazu. Pawłów będzie dziś ładowniczym, a miejsce dowódcy czołgu zajmie kapitan Bachmatów, dowódca batalionu. Strzelec radiotelegrafista Berzin zajął już przedtem miejsce przy karabinie maszynowym, a mechanik Stiepan Biełousow rozsiadł się na swoim miejscu kierowcy.
To samo działo się we wszystkich dwudziestu maszynach batalionu na wpół ukrytych w młodym zagajniku. „Zupełnie jak na ćwiczeniach — pomyślał jeszcze Jurij — doskonałe chłopaki."“(13)