nych i fizycznych Nie bardzo

„nych i fizycznych. Nie bardzo zresztą wierzyłem, aby dywizja, rozbita i rozproszona nad Dunajcem, mogła się zebrać pod Przemyślem. Od 10 września rano, a więc przez cztery dni, przebywała ona w obrębie niewielkiej przestrzeni, między Birczą i Przemyślem, miała jeden całodniowy postój pod Birczą, drugi, również całodniowy, w rejonie Przemyśla. Jeśli istniały widoki na zebranie rozproszonych resztek, to owe dwa dni postojów powinny były wystarczyć, aby wykorzystać szanse. Wszystko, co mogłem zrobić dla nieszczęsnej dywizji, zawarłem w przyrzeczeniu, że czeka ją niewielki stosunkowo przemarsz nocny oraz że w ciągu dnia 14 września nie będzie miała żadnych nowych przesunięć.
11 dywizja piechoty, wysunięta najdalej na zachód i całkowicie izolowana, odparła dnia 13 września pod Krzywczą dwa natarcia, zadając Niemcom stosunkowo poważne straty. Celny ogień polskiej artylerii spowodował duże szczerby w zmotoryzowanych kolumnach przeciwnika. Po południu zaszedł on od lewego skrzydła na tyły stanowisk dywizji, zagrażając artylerii, jednak polskie przeciwuderzenie odrzuciło go. O zmroku dywizja na rozkaz z góry oderwała się od nieprzyjaciela i rozpoczęła marsz na Przemyśl.“(1)